Dobra komplementarne
Jak wiadomo, z istoty komplementarności wynika konieczność wzaŹjemnego uzupełniania się dóbr turystycznych w ich zastosowaniu konsumpcyjnym. Oznacza to, iż podstawowe dobra turystyczne i infraŹstruktura turystyczna są względem siebie komplementarne. Można zatem powiedzieć, że społeczna użyteczność walorów turystycznych jest uwarunkowana odpowiednimi rozmiarami i strukturą infrastrukŹtury turystycznej danej miejscowości lub regionu. Całą infrastrukturę turystyczną można podzielić na techniczną i społeczną. Do infrastruktury technicznej zalicza się takie urządzenia, jak: drogi, szlaki turystyczne, górskie koleje linowe, wyciągi narciarskie, lotniska turystyczne, żegluga turystyczna, specjalistyczne urządzenia obiektów uzdrowiskowych, sieć hotelowa, sieć zakładów gastronomiŹcznych itp. Na infrastrukturę społeczną zaś składają się: biura turysŹtyczne, obiekty sportowe i wypoczynkowe, urządzenia rozrywkowe, informacja turystyczna itp. Należy podkreślić, że infrastrukturę turystyczną danego obszaru uzupełnia infrastruktura ogólna (paraturystyczna), stanowiąca sumę elementów, których istnienie nie zależy od rozwoju turystyki. TurysŹtyka wpływa na nie jedynie długofalowo, powodując ich przemianę, ulepszenie lub rozwój.